Het oog van Diepdroom(Rolf Versteegh) geeft werkelijk prachtige cadeautjes die mij maar ook de Hollandiaan bijna doen verlangen naar een kas waarin alleen maar twee stoelen staan en een heel klein beeldschermpje.
Het beeld moet je voelen en ondanks dat deze film een stille film is kan je hem horen. Van fluiteringen naar een mooie donderslag, Van hartkloppingen , tot op het puntje van je stoel zitten om vervolgens weer languit achterover te leunen en jezelf bespeuren op een glimlach, traan en een overdosis aan inspiratie.
De vrouwtjes fazant zit op de uitkijkpost. Bij deze mag het oog volgende week op werkbezoek komen. BLANCANIEVES ons kerstpakket gekregen van het oog van Diepdroom is aan hele grote aanrader. Wat een mooi sprookje.
De kas is geen verlangen meer, er staan drie stoelen en we beamen de film op de door slakken bespoorde ruiten.
Acht jaar werkte Pablo Berger aan zijn liefdeskind BLANCANIEVES en werd daarvoor bekroond met wel tien gouden kalveren.
Hierbij verklaar ik dat mijn liefde voor de zwijgende film in de kas is ontstaan.
